پوشاک زنانه مهجورترین بخش صنایع پوشاک ایران می باشد
تنوع بیش از حد"مدل"عدم تولید پارچه فاخر داخلی :مخاطرات سیاسی دامنگیر این بخش افزایش قیمت پارچه های وارداتی و مشکلات تحریم اقتصادی و تیراز محدود این بخش موجب شده تا صنعتکاران داخلی عطای این بخش را بلقایش ببخشند.
در این میان دلسوزان این بخش بلحاظ خط قرمز های دولتی همواره ترجیح می دهند از دور به حال خراب این بخش بنگرند.
با این اوصاف نمایشگاه سالانه زنان سرزمین من با بودجه کلان چراغی کمسو بود که می توانست تسلی بخش دل دردمندان این بخش باشد.اما متاسفانه با گذشت سه دوره از این نمایشگاه هنوز راهکار مناسبی برای برگذاری این جشنواره بصورت فاخر بوجود نیامده.
انتقاداول به مدلهای ارائه شده در این جشنواره می باشد.سطح پایین دوخت و پارچه باعث گردیده تا کسی تمایلی به برقراری ارتباط با طراحان ضعیف ایرانی نداشته باشد(جدا از ارگانها).

عرضه کالاهای بقول دوستان ناهمگون با روح بانوی مسلمان آنهم در طبقه پایین نمایشگاه به دعوت مجریان جشنواره که مظهر پارادوکس می باشد
ارائه کالای سطح پایین (هم شان تاناکورا)توسط تولیدی های  دعوت شده.
دعوت تولیدکنندگان خارجی سطح پایین (بجز ترکیه )

آیا وقت ان نرسیده تا هزینه های هنگفت این نوع نمایشات را صرف ایجاد کارخانه کاملا صنعتی لباس زنانه بکنیم
ایا نمی توان این بودجه را صرف حمایت واقعی از طراحی لباس کرد

 آیامتولیان این بخش تخصص لازم را در این بخش دارند
دلسوزی مسئولین متولی ساماندهی مد و لباس برکسی پوشیده نیست اما عدم تخصص باعث شده تا البسه شب جای لباس مناسب را در جامعه بگیرد .حال سوال اینست آیا باید با دفع متخصصین و امکان پرورش چاپلوسان بی تخصص شاهدعرضه و استفاده پوششهای دلقک گونه فعلی باشیم.
 .